حوزه ریاست
۱۳۹۷ سه شنبه ۲۹ آبان
br ENGLISH
تاریخ: 1397/03/22 تعداد بازدید: 17
خلاصه زندگينامه حضرت امام علي (ع) از ولايت تا شهادت
زندگي نامه امام علي (ع) از ولادت ايشان در خانه كعبه آغاز و به شهادت ايشان در محراب مسجد ختم مي شود. زندگي نامه امام علي بسيار آموزنده است.

امام علي (ع) امام اول شيعيان و نخستين كسي است كه به پيامبر (ص) ايمان آورد. زندگي نامه امام علي (ع) سرشار از رشادت هايي است كه در راه اسلام داشته و در نهايت نيز به دليل كينه توزي دشمنان اسلام در محراب مسجد به شهادت رسيد.

 

 

ولادت امام علي (ع)

 

تولد امام علي (ع) روز سيزدهم ماه رجب سال سي‌ام عام الفيل، در خانه كعبه اتفاق افتاده است. ماجراي تولد امام علي (ع) از اين قرار است كه فاطمه بنت اسد به هنگام درد زايمان راه مسجدالحرام را در پيش گرفت و خود را به ديوار كعبه نزديك ساخت و چنين گفت:

 

«خداوندا! به تو و پيامبران و كتابهايي كه از طرف تو نازل شده اند و نيز به سخن جدم ابراهيم سازنده اين خانه ايمان راسخ دارم. پرودگارا! به پاس احترام كسي كه اين خانه را ساخت و به حق كودكي كه در رحم من است، تولد اين كودك را بر من آسان فرما!»

 

لحظه اي نگذشت كه ديوار جنوب شرقي كعبه در برابر ديدگان عباس بن عبدالمطلب و يزيد بن تعف شكافته شد. فاطمه وارد كعبه شد و ديوار به هم پيوست. فاطمه تا سه روز در خانه كعبه بود و نوزاد خويش را به دنيا آورد. سپس از همان شكاف ديوار كه دوباره گشوده شده بود بيرون آمد و بر اساس پيامي كه از غيب شنيده بود نام فرزندش را «علي» گذاشت.

 

زندگينامه امام علي ولادت امام علي محل ولادت امام علي

 

 

 

كودكي امام علي (ع)

 

حضرت علي (ع) تا 3 سالگي نزد پدر و مادرش بسر برد و پيامبر اكرم (ص) وي را از بدو تولد تحت تربيت غيرمستقيم خود قرار داد. تا آن كه خشكسالي عجيبي در مكه واقع شد و ابوطالب عموي پيامبر، با چند فرزندي كه داشت با هزينه سنگين زندگي روبرو شد. رسول اكرم (ص) با مشورت عموي خود عباس توافق كردند كه هر يك از آنان فرزندي از ابوطالب را به نزد خود ببرند تا گشايشي در كار ابوطالب باشد. عباس، جعفر را و پيامبر (ص)، علي (ع) را به خانه خود بردند.

 

 

امام علي (ع) در زمان بعثت

 

پس از وحي خدا و برگزيده شدن حضرت محمد (ص) به پيامبري و سه سال دعوت مخفيانه، سرانجام پيك وحي فرا رسيد و فرمان دعوت همگاني داده شد. در اين ميان تنها حضرت علي (ع) مجري طرحهاي پيامبر (ص) در دعوت الهي اش و تنها همراه و دلسوز آن حضرت در ضيافتي بود كه وي براي آشنا كردن خويشاوندان خويش با اسلام و دعوتشان به دين خدا ترتيب داد. در همين ضيافت پيامبر (ص) از حاضران سؤال كرد: چه كسي از شما مرا در اين راه كمك مي كند تا برادر و وصي و نماينده من در ميان شما باشد؟ فقط علي (ع) پاسخ داد: اي پيامبر خدا! من تو را در اين راه ياري مي كنم. پيامبر (ص) بعد از سه بار تكرار سوال و شنيدن همان جواب فرمود: اي خويشاوندان و بستگان من، بدانيد كه علي (ع) برادر و وصي و خليفه پس از من در ميان شماست.

 

 

امام علي (ع) در زمان هجرت

 

زماني كه پيامبر (ص) قصد داشت تا از مگه به سمت مدينه هجرت كند مشركان دسيسه اي مبني بر قتل پيامبر كشيدند. امام علي (ع) با شجاعت و از جان گذشتگي به جاي پيامبر (ص) در بستر ايشان خوابيد و با اين كار زمينه هجرت پيامبر (ص) را فراهم كرد.

 

زندگينامه امام علي خوابيدن در بستر پيامبر رشادت امام علي

 

 

 

ازدواج امام علي (ع)

 

در سال هاي اول تا سوم هجري، حضرت رسول (ص)، دخترش فاطمه (ع) را به عقد امام علي (ع) در آورد.

 

نخستين فرزند امام علي (ع) و حضرت فاطمه (س) در نيمه ماه رمضان سال سوم هجري به دنيا آمد كه نامش را حسن گذاشتند. فرزند دوم آنها يعني حسين در سوم شعبان سال چهارم هجرت به دنيا آمد.


 

 

 

امام علي (ع) در غدير خم

 

پيامبر (ص) بعد از اتمام مراسم حج در آخرين سال عمرش در راه برگشت در محلي به نام غديرخم در نزديكي جحفه دستور توقف داد، زيرا پيك وحي فرمان داده بود كه پيامبر (ص) بايد رسالتش را به اتمام برساند. پس از نماز ظهر پيامبر (ص) بر بالاي منبري از جهاز شتران رفت و فرمود: «اي مردم! نزديك است كه من دعوت حق را لبيك گويم و از ميان شما بروم درباره من چه فكر مي كنيد؟» مردم گفتند: «گواهي مي دهيم كه تو آيين خدا را تبليغ مي كردي» پيامبر فرمود: «آيا شما گواهي نمي دهيد كه جز خداي يگانه، خدايي نيست و محمد بنده خدا و پيامبر اوست؟» مردم گفتند: «آري، گواهي مي دهيم» سپس پيامبر (ص) دست حضرت علي (ع) را بالا گرفت و فرمود: «اي مردم! در نزد مؤمنان سزاوارتر از خودشان كيست؟» مردم گفتند: «خداوند و پيامبر او بهتر مي دانند» سپس پيامبر فرموند: «اي مردم! هر كس من مولا و رهبر او هستم، علي هم مولا و رهبر اوست» و اين جمله را سه بار تكرار فرمودند. بعد مردم اين انتخاب را به حضرت علي (ع) تبريك گفتند و با وي بيعت نمودند.

 

زندگينامه امام علي غدير خم جانشيني امام علي بيعت با امام علي

 

 

 

دلاوري امام علي (ع)

 

حضرت علي (ع) در بيشتر جنگ ها در كنار پيامبر اسلام به عنوان پرچمدار سپاه اسلام مي جنگيد و داستان هاي زيادي از دلاوري و شجاعت او بر سر زبان ها است كه خيلي هم زياد است.

 

البته بنا به روايات، حضرت امير (ع) در همه غزوات به جز غزوه تبوك حضور داشته است. در غزوه تبوك خود حضرت رسول (ص)، امام علي (ع) را به جاي خودش در مدينه گذاشت و اين امر موجب بروز يكسري شايعه در مورد كدورت پيامبر از امام علي (ع) گرديد. امام علي (ع) اين شايعه را با پيامبر در ميان گذاشت و آن حضرت (ص) فرمود:

 

«‌أنتَ مِنّي بِمَنزلهِ هارونَ مِنْ مُوسي، اِلّا أنـّه لانَبي بَعدي»

 

«جايگاه تو نسبت به من همچون جايگاه هارون نسبت به موسي است مگر اينكه پيامبري پس از من نيست.»

 

ايشان هميشه در صف اول از سپاه خود حضور داشتند كه با شروع جنگ ضررهاي زيادي بر دشمن وارد مي كردند به طوري كه همه دشمنان اسلام از نام ايشان مي ترسيدند و حاضر به رويارويي با وي نبودند. از همين رو امام اول را «حيدر كرار» مي ناميدند.

 

پس از شجاعت اين حضرت در جنگ احد بود كه فرشته وحى به پيامبر (ص) فرمود: اين نهايت فداكارى است كه على (ع) از خود نشان مىدهد. رسول خدا فرمود: «او از من و من از او هستم» در اين هنگام صدايى از آسمان شنيدند كه مىگفت:

 

«لا فَتى اِلاّ عَلِىّ، لا سَيفَ اِلاّ ذُو الفَقار»

 

«جوانمرد شجاعى چون على و شمشيرى چون ذوالفقار وجود ندارد»

 

زندگينامه امام علي ذوالفقار جنگ هاي امام علي


 

 

 

امام علي در زمان رحلت پيامبر (ص)

 

در آخرين لحظات عمر پيامبر (ص)، علي (ع) نزد او آمد و رسول خدا (ص) رازي طولاني را با او در ميان گذاشت و پس از آن بيماري‌اش شدت يافت و به علي(ع) فرمود: «سرم را در دامان خود قرار ده، زيرا فرمان الهي رسيده است، هرگاه روح از بدنم مفارقت كرد آن را با دست خود برگير و بر صورت خويش بكش و آن‌گاه مرا رو به قبله نما و تجهيز كن و قبل از همه مردم بر بدنم نماز بگزار و تا پيكرم را در خاك نهان مي‌سازي، از من جدا مشو و از خداي متعال ياري بخواه»

 

بعد از رحلت پيامبر (ص)، در حالي كه علي و عده اي از طائفه بني هاشم مشغول تجهيز و تدفين حضرت (ص) بودند، بعضي از مهاجران و انصار از جمله ابوبكر، عمر و عثمان به راه افتادند و در جايي به نام سقيفه بني ساعده جمع شدند تا تكليف حكومت را روشن كنند كه پس از مشاجراتي كه ميان آنها واقع شد، در نهايت بدون توجه به واقعه غدير، ابوبكر را به عنوان خليفه معرفي كردند.

 

امام علي (ع) 25 سال در برابر اين مساله سكوت كرد و پس از قتل عثمان با هجوم و اصرار مسلمانان، خلافت را بر عهده گرفت.

 

 

خلافت امام علي (ع)

 

پس از كشته شدن عثمان، جمعي از اصحاب نزد امام علي (ع) آمدند و گفتند: ما سزاوارتر از تو به خلافت، كسي را نمي‌شناسيم؛ علي(ع) گفت: من وزير شما باشم بهتر است تا امير شما باشم. آنان گفتند: جز بيعت با تو، چيزي نمي‌پذيريم. آن حضرت گفت كه بيعت او در خفا نمي‌باشد و بايد در مسجد باشد.

 

همه انصار جز چند نفر با علي (ع) بيعت كردند. در اين باره كه چرا امام علي(ع) زير بار بيعت با مردم نمي‌رفت، بايد گفت امام (ع) جامعه موجود را فاسدتر از آن مي‌دانست كه او بتواند آن را رهبري كرده و معيارها و منويات خود را در آن به اجرا در آورد.

 

 

شهادت امام علي (ع)

 

بعد از جنگ نهروان و سركوب خوارج برخي از خوارج از جمله عبدالرحمان بن ملجم مرادي در يكي از شبها گرد هم آمدند و اوضاع آن روز و خونريزي ها و جنگهاي داخلي را بررسي كردند و از نهروان و كشتگان خود ياد كردند و سرانجام به اين نتيجه رسيدند كه باعث اين خونريزي و برادركشي حضرت علي (ع) و معاويه و عمروعاص هستند و اگر اين سه نفر از ميان برداشته شوند، مسلمانان تكليف خود را خواهند دانست. سپس با هم پيمان بستند كه هر يك از آنان متعهد كشتن يكي از سه نفر گردد.

 

ابن ملجم متعهد قتل امام علي (ع) شد و در شب نوزدهم ماه رمضان همراه چند نفر در مسجد كوفه نشستند. آن شب حضرت علي (ع) در خانه دخترش مهمان بودند و از واقعه صبح باخبر بودند، وقتي موضوع را با دخترش در ميان نهاد، ام كلثوم گفت: فردا جعده را به جاي خودتان به مسجد بفرستيد. حضرت علي (ع) فرمود: «از قضاي الهي نمي توان گريخت» آن گاه كمربند خود را محكم بست و عازم مسجد شد.

 

ابن ملجم، در حالي كه حضرت علي (ع) در سجده بودند، با ضربتي بر فرق مبارك خون از سر حضرتش در محراب جاري شد و محاسن شريفش را به خون رنگين كرد. در اين حال آن حضرت فرمود:

 

«فزت و رب الكعبه»

 

«به خداي كعبه سوگند كه رستگار شدم»

 

سپس آيه 55 سوره طه را تلاوت فرمود: «شما را از خاك آفريديم و در آن بازتان مي گردانيم و بار ديگر از آن بيرونتان مي آوريم»

 

 

محل دفن امام علي (ع)

 

بعد از شهادت حضرت علي (ع) ايشان را در نزديكي شهر كوفه بدون اين كه كسي متوجه شود دفن كردند. دليل اين مساله جلوگيري از نبش قبر و بي حرمتي دشمنان نسبت به جنازه ايشان بود.

 

بعد از گذشت سال ها محل دفن امام علي (ع) كشف شد و بعد از ساخت مقبره ايشان در آن جا شهر نجف به وجود آمد.

 

زندگينامه امام علي شهادت امام علي مرقد امام علي نجف

 

 

 

آثار امام علي (ع)

 
  • نهج البلاغه: اسنادي از سخنان، خطبه ها و نامه هاي حضرت علي (ع) كه از ايشان به جا مانده است توسط پيروان و طرفداران ايشان گرد هم آورده شده است كه آن را نهج البلاغه مي نامند.
 
  • «غرر الحكم و درر الكلم»: دومين اثري است كه از بيانات امام علي (ع) گردآوري شده است.
 
  • مصحف علي: سومين اثر به جاي مانده از اميرمؤمنان (ع) قرآن معروف ايشان است كه در آن سوره هاي قرآن طبق تاريخ نزول مرتب شده اند.
 
  • كتاب بعدي امام علي كتابي مشتمل بر سخناني از حضرت محمد (ص) درباره كل نياز هاي مردم كه گفته مي شده است و حضرت علي آن ها را مكتوب مي كردند.
 
  • همچنين آورده شده است كه دعاي كميل، دعايي است كه حضرت علي (ع) به يكي از شاگردانش به نام كميل بن زياد ياد داده بودند.
خلاصه زندگينامه حضرت امام علي (ع) از ولايت تا شهادت
امتیازدهی
میانگین امتیازها:0 تعداد کل امتیازها:0
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0)
ارسال نظرات
نام  
آدرس پست الکترونیکی شما    
شماره تلفن
توضیحات  
تغییر کد امنیتی  
کد امنیت  
 
Powered by DorsaPortal