معاونت بهداشتی
۱۳۹۸ سه شنبه ۱ بهمن
help عبارت وارد شده توسط شما در تمامی لینک ها، منوها و محتوای سایت جستجو خواهد شد.
تاریخ: 1394/05/07 تعداد بازدید: 80
انچه بايد از هپاتيت بدانيم
اصغر نظام محله ، كارشناس برنامه مراقبت هپاتيت مركز بهداشت استان: يشگيري از هپاتيت . اقدام همين امروز پيشگيري از هپاتيت : به خود شما بستگي دارد. متن ذيل جهت آگاهي خوانندگان محترم تقديم مي گردد: بمناسبت روز جهاني هپاتيت (28 JULY مطابق با 6 مرداد ماه) با شعار

اصغر نظام محله ، كارشناس برنامه مراقبت هپاتيت مركز بهداشت استان:

بمناسبت روز جهاني هپاتيت (28 JULY مطابق با 6 مرداد ماه) با شعار

PREVENT HEPATITIS. ACT NOW

يشگيري از هپاتيت . اقدام همين امروز

PREVENT HEPATITIS: IT'S UP TO YOU

پيشگيري از هپاتيت : به خود شما بستگي دارد.
 
روابط عمومي معاونت بهداشتي  مازندران:

متن ذيل جهت آگاهي خوانندگان محترم تقديم مي گردد:

هپاتيت يك بيماري شايع است كه به علت التهاب كبد ايجاد مي شود و در اثر انواع ويروسها، داروها، الكل و ... در كبد ايجاد مي شود. هپاتيتهاي ويروسي كه جزء علل مهم درگيري كبد مي باشند در اثر آلودگي با ويروسهاي هپاتيت A, B, C, D, E, G, … ايجاد مي شود. يكي از عوامل مهم هپاتيتهاي ويروسي، هپاتيتB مي باشد. اهميت هپاتيتB شيوع زياد اين بيماري و همچنين بيشتر افرادي كه به هپاتيت مبتلا مي‌شوند، علامت و شكايت مشخصي ندارند، اما بعضي افراد علائمي شبيه آنفلوآنزا دارند كه عبارتند از: بي‌اشتهايي، تهوع و استفراغ، تب، ضعف، خستگي و درد خفيف شكم. علائمي كه كمتر ديده مي‌شوند، شامل ادرار پررنگ و زردي چشم‌ها و پوست است. تنها راه كشف موارد مثبت از طريق آزمايش خون است.

هپاتيت ها را به دو گروه حاد و مزمن طبقه بندي مي كنند. اصطلاح حاد نشان دهنده زمان بروز علائم و تداوم آنها است و نشان دهنده خطرناك بودن يك بيماري نيست. مثلا اگر علائم هپاتيت كمتر از 6 ماه از بين بروند و بيمار بهبودي كامل پيدا كند، هپاتيت را حاد مي گوئيم. درد ناحيه راست و فوقاني شكم به دليل تحت كشش قرار گرفتن كپسول كبد است و درد با تخفيف بيماري برطرف مي شود. زردي به معناي زرد شدن پوست و چشم ها مي باشد. بايد توجه داشت كه بسياري از بيماران مبتلا به هپاتيت "ب" و "سي " علايمي از هپاتيت حاد و خصوصا" زردي ندارند. برخي از بيماران از خارش بدن شاكي هستند كه مي تواند با آسيب كبدي در ارتباط باشد. درد مفاصل نيز جزو علايم هپاتيت حاد است. در صورت پيشرفت بيماري هپاتيت امكان آب آوردن شكم و ورم پاها وجود دارد كه امكان خونريزي گوارشي از آنها وجود دارد. از طرفي به دليل عدم خنثي شدن سموم در بدن و تجمع آنها، وضعيت هوشياري بيمار تغيير مي كند. هپاتيت هاي حاد معمولا به خودي خود بهبودي كامل مي يابند و فقط درصد بسيار كمي از بيماران فوت مي كنند.

در صورتي كه علائم هپاتيت بيش از 6 ماه ادامه يابد، هپاتيت را مزمن مي گوئيم.. هپاتيت ناشي از ويروس هاي B يا C را بيشتر مي توان در بيماران مزمن ديد. هپاتيت هاي مزمن معمولا بهبودي كامل پيدا نمي كنند و سالها ادامه مي يابند. اما چنانچه خيلي پيشرفت كنند و كبد كاملاً آسيب ديده و تخريب شود، به بيماري سيروز كبدي تبديل مي شود. سيروز كبدي عوارض متنوع و خطرناكي دارد و امكان بهبود قطعي ندارد. گاهي براي بيماري سيروز پيشرفته كبدي، پيوند كبد انجام مي دهند كه اين روش هم موفقيت صد در صد ندارد.

لازم است به چند نكته مهم توجه شود:

1-بروز زردي به معناي هپاتيت نيست و ممكنست علل ديگر داشته باشد.

2-بسياري از مبتلايان به هپاتيت و خصوصا" ناقلين هپاتيت ب سابقه اي از زردي نداشته اند و در حال حاضر نيز زردي ندارند و فراموش نشود كه تفسير علائم و نشانه هاي بيماري بر عهده پزشك است و از خود تشخيصي بايد خوداري نمود. عوارض مهم كبدي و خارج كبدي است.

عوامل بيماري:

هپاتيت علل متفاوتي دارد. مشروبات الكلي، بعضي از داروها، سموم، برخي بيماري هاي ارثي، ميكروبها، انگلها، ويروس ها و بالاخره بيماريهاي خود ايمني ممكن است ايجاد هپاتيت كنند. ويروس ها شايد بيشتر از بقيه علل ديگر، ايجاد هپاتيت كنند.

ويروس ها موجودات بسيار ريزي هستند كه با چشم معمولي ديده نمي شوند. براي ديدن آنها نياز به تجهيزات پيشرفته اي از جمله ميكروسكوپ الكتروني است. در حال حاضر 8 نوع ازاين ويروس شناخته شده‌است:

1. هپاتيت نوع A

2. هپاتيت نوع B

3. هپاتيت نوع C

4. هپاتيت نوع D هميشه همراه با نوع B

5. هپاتيت نوع E

6. هپاتيت نوع F

7. هپاتيت نوع G

8. در حال حاضر 10 تا 15 درصد افراد در هيچكدام از اين دسته‌ها قرار نمي‌گيرند به همين دليل مي‌شود انتظار ويروس نوع H را نيز داشت.

مهمترين انواع هپاتيت عبارتند از : هپاتيت نوع A، هپاتيت نوع Bو هپاتيت نوع C

هپاتيت " آ " :

اين نوع هپاتيت در كشورهايي كه از نظر وضعيت بهداشتي و استانداردهاي تصفيه آب آشاميدني در سطح پاييني قرار دارند، شايعتر است و به همين دليل در جنوب و شرق اروپا و آفريقا، خاورميانه (از جمله ايران) و خاور دور شايعتر از ساير مناطق است. علايم و بيماري هپاتيت " آ " معمولا" خفيف بوده و خود بخود بهبود مي يابد. در اغلب موارد علت يرقان در دوران كودكي " هپاتيت آ " است. علايم و نشانه هاي ابتلاء به هپاتيت " آ " مثل ساير انواع هپاتيت بوده و شامل علايم سردرد، شبه سرماخوردگي، اسهال، دل درد، بي اشتهايي و يرقان است. انتقال اين بيماري از طريق ورود ويروس از راه خوراكي (آب يا غذاي آلوده) صورت مي گيرد. گسترش بيماري با شلوغي جمعيت، فقر بهداشتي و عدم دفع صحيح فاضلاب ارتباط دارد.

در حال حاضر با بهتر شدن وضعيت بهداشت، بروز اين بيماري در سراسر جهان رو به كاهش است. اين بيماري درمان اختصاصي ندارد. استراحت، مصرف بيشتر مواد نشاسته اي، كاهش مصرف چربي و استفاده از غذاي تامين كننده كالري و ويتامين (مصرف بيشتر ميوه جات تازه) توصيه مي شود و جهت برطرف كردن خارش، استفاده از لباس هاي نخي و گشاد و خودداري از پوشيدن لباس هاي پشمي و استفاده بيشتر از وان آب گرم (و حاوي نشاسته) و استفاده از كرم هاي نرم كننده بر طبق دستور پزشك توصيه مي شود.

براي پيشگيري از ابتلاي اطرافيان بيمار (خصوصا" افراد خانواده) تزريق سرم گاماگلوبولين كمك كننده است ولي در كشور ما معمولا" توصيه نمي گردد و براساس نظر پزشك تزريق مي گردد. خوشبختانه هپاتيت " آ " خود بخود خوب شده و ويروس از بدن بيمار به صورت كامل دفع مي شود و حالت ناقل هپاتيت ايجاد نمي شود.

هپاتيت " ب " :

ويروس هاي هپاتيت "ب" در كبد انسان جايگزين شده و تكثير مي نمايند مواد توليد شده توسط اين ويروسها به گردش خون مي ريزد. انجام آزمايشات خوني حساس، تكثير ويروس در بدن را مشخص مي نمايد. كساني كه ويروس هپاتيت "ب" را به مدت بيش از 6 ماه در خونشان داشته باشند ناقل اين بيماري مي باشند.

اين افراد حال عمومي خوبي دارند و گاهي با انجام آزمايشات نيز اختلالي در كار كبد ديده نمي شود. در چنين شرايطي ويروس به صورت مسالمت آميز در داخل بدن وجود دارد ولي به كبد آسيبي نمي رساند. در صورت انتقال ويروس هپاتيت "ب" از مادران آلوده به نوزادان احتمال باقي ماندن عفونت و ناقل شدن نوزادان زياد است و عمده ناقلين هپاتيت " ب " در كشور ما شامل اين موارد است. بيماري حاد هپاتيت "ب" در 90 تا 95 درصد بطور خودبخود بهبود يافته و ويروس هپاتيت "ب" نيز به صورت كامل از بدن دفع شده و خارج مي شود ولي در 5 تا 10 درصد موارد ويروس در بدن باقي مانده و حالت ناقل هپاتيت ايجاد مي شود.

عامل بيماري هپاتيت در خون و همه ترشحات بدن ( مانند بزاق، عرق و ...) افراد ناقل وجود دارد. البته اين ويروس تا بحال در مدفوع يافت نشده است. بهترين راه پيشگيري از ابتلاء به اين بيماري، شناخت راههاي انتقال آن است. تنها مخزن اين ويروس انسان است و انتقال آن از فرد آلوده به فرد سالم مي باشد. در قديم مهمترين علت ابتلاء به هپاتيت "ب" استفاده از خون و فرآورده هاي آن بوده است ولي امروزه با آزمايش خون مي توان اين آلودگي را مشخص نمود و به همين خاطر خون ها مورد بررسي قرار گرفته و انتقال اين بيماري از طريق خون ديگر به آساني صورت نمي گيرد. كاركنان بيمارستانها، پزشكان، پرستاران و مراقبين بهداشتي كه در تماس با بيماران و يا خون آنها هستند، در معرض عفونت هپاتيت و انتقال قرار دارند و به همين دليل واكسيناسيون هپاتيت "ب" و رعايت دستورات بهداشتي و مراقبتي در اين دسته از افراد توصيه مي شود.

اگر در يك خانواده يك فرد ناقل هپاتيت وجود داشته باشد، امكان انتقال بيماري به ساير افراد خانواده وجود دارد ولي اين امر نياز به تماس مداوم و طولاني دارد و نحوه انتقال از طريق ورود خون فرد ناقل هپاتيت به مخاط و يا خون فرد سالم است. سوراخ كردن پوست با يك سوزن به منظور خالكوبي يكي از راههاي شناخته شده انتقال هپاتيت مي باشد.

استفاده از سرنگهاي مشترك در بين معتادان تزريقي مي تواند به انتقال انواع عفونت ها از جمله هپاتيت "ب" شود. البته خوشبختانه اين موضوع در كشور ما كمتر مطرح است. از علل مهم انتقال اين بيماري دركشورهاي غربي بي بندو باري جنسي و اعتياد به مواد مخدر تزريقي است. از علل ديگر انتقال اين بيماري در همه كشورها مي تواند مراجعه به دندانپزشك تجربي و انجام اعمال جراحي كوچك بدون توجه به رعايت استريل كردن و اصول ضدعفوني باشد.

علائم بيماري هپاتيت B

اكثر افرادي كه هپاتيت B مي‌گيرند علامت و يا شكايت مشخصي ندارند و در واقع مهم‌ترين علامت اين بيماري بي‌علامتي ‌آن است. اما در برخي موارد علائمي شبيه آنفلانزا، بي‌اشتهايي، تهوع و استفراغ، تب، ضعف، خستگي و درد شكم خفيف دارند و اكثر اين افراد بدون آنكه از بيماري خود آگاه شوند، بهبودي پيدا مي‌نمايند. هپاتيت B در بعضي افراد به‌طور مرموزانه پيشرفت كرده و در نهايت باعث سيروز و سرطان كبد مي‌شود. بعضي افراد نيز پس از آنكه به ويروس آلوده شدند، بدون هيچ علامتي ناقل ويروس شده و مي‌توانند آن را به ديگران انتقال دهند

راه‌هاي انتقال

ويروس هپاتيت B در خون و ترشحات فرد آلوده وجود داشته واز اين طريق به افراد ديگر انتقال پيدا مي‌كند. از جمله راه‌هاي انتقال عبارتند از:

ـ از مادر آلوده به نوزاد خود در زمان تولد

ـ دريافت خون و فرآورده‌هاي خوني آلوده

ـ تماس جنسي با فرد آلوده

ـ استفاده از وسايل فرد آلوده

ـ وسايل دندان‌پزشكي و سوراخ كردن گوش با روش‌هاي غيربهداشتي

ـ استفاده مشترك از تيغ ريش‌تراش، ناخن‌گير، مسواك و يا سرنگ آلوده و سابقه هپاتيت در خانواده و . . . . به‌ياد داشته باشيد كه هپاتيت B از حيوانات به انسان منتقل نمي‌شود و تماس‌هاي عادي و روزمره نظير دست دادن، معاشرت كردن، در يك كلاس حضور داشتن و در يك مكان غذا خوردن، خطر انتقال بيماري را به‌دنبال ندارد. مبتلايان به هپاتيت B مي‌توانند ازدواج كنند ولي قبل از ازدواج بايد همسرشان بر عليه هپاتيت B واكسينه شود

عفونت از طريق عطسه، سرفه، غذا يا آب و استفاده از ظروف مشترك منتقل نمي شود و فرد مبتلا نبايد از كاركردن و حضور در مدرسه، مهد كودك ومكان هاي دسته جمعي منع شود.

گروههاي در معرض خطر ابتلا به هپاتيت:

- معتادان تزريقي (درحال حاضر شايعترين عامل خطر ساز محسوب مي شود

- دريافت كنندگان خون، فاكتورهاي انعقادي و فرآورده هاي خوني آلوده

- دريافت كنندگان پيوند اعضاء

- يماران همودياليزي

- كاركنان مراكز بهداشتي-درماني

- افرادي كه رفتار جنسي پرخطردارند

- كودك متولد شده از مادر آلوده (بويژه اگر مادر مبتلا به عفونت همزمان با HIV باشد

بطور خلاصه سه راه عمده زير راههاي اصلي انتقال هپاتيت "ب " مي باشد :

1-از مادر آلوده به نوزاد ( در كشور ما شايعترين راه مي باشد )

2-از راه تزريق ( تزريق خون ، اعتياد تزريقي ، حجامت ، خالكوبي و ... )

3-از راه جنسي (اگر همسر فرد ناقل واكسينه شده باشد حدود 5 درصد احتمال انتقال وجود دارد كه با تزريق واكسن اين احتمال به حدود صفر مي رسد ) .

پيشگيري :

مهمترين راه مقابله با هپاتيت ويروسي پيشگيري از آن است .با توجه به راههاي عمده انتقال بيماري و علل بروز آن انجام اقدامات پيشگيري و رعايت دستورات بهداشتي توصيه مي شود. بهترين راه مقابله با ابتلاء به بيماري هپاتيت "ب " تزريق واكسن آن است. واكسن هپاتيت "ب" يك واكسن كاملا" بي خطر مي باشد و شامل ويروس زنده يا مرده نيست بلكه يكي از اجزاء جدا شده از اين ويروس مي باشد و تا به حال موردي كه دلالت برانتقال بيماري هپاتيت به دنبال استفاده از واكسن هپاتيت داشته باشد، گزارش نشده است . تزريق واكسن هپاتيت "ب" معمولا" در سه نوبت و به فواصل يك ماه و 6 ماه پس از اولين تزريق مي باشد. تزريق واكسن در عضله بازو صورت مي گيرد. تزريق واكسن مي تواند تا 95درصد بر عليه بيماري ايمني ايجاد كند. البته در برخي افراد به دلايل نژادي و توارثي و در افراد مسن و كساني كه سيستم ايمني آنها دچار نقص مي باشد ممكن است اين واكسن ايمني ندهد. چاقي و استعمال دخانيات تاثير واكسن هپاتيت را كاهش مي دهد.

البته كساني كه ناقل بيماري هپاتيت "ب" مي باشند در صورتي كه واكسن تزريق كنند ، ايمني بر عليه ويروس در آنها پديد نمي آيد. لازم به ذكر است تزريق واكسن هپاتيت به افراد آلوده به ويروس هپاتيت خطري در بر ندارد ولي نيازي به تزريق واكسن نداشته و به هيچ عنوان توصيه نمي گردد.

توضيحاتي درخصوص ناقلين هپاتيت "ب" :

از بين هر 100 نفري كه ناقل هپاتيت "ب" مي باشد ، ساليانه يك نفر در ايران ويروس را از بدن خود پاك كرده و آزمايش هپاتيت آنها منفي مي شود. ولي ممكن است 2 تا 3 نفر از اين افراد درعرض چند سال دچار عود بيماري شوند و در مقابل حدود 10درصد از اين تعداد ، ويروس تكثير يافته و سبب ضايعه كبدي شود و در اين حالت به اين دوره بيماري هپاتيت مزمن مي گويند. لذا ضروري است كه حاملين هپاتيت "ب" با انجام آزمايشات خود تحت مراقبت پزشك قرار گيرند. در بعضي از افراد ويروس ها فعال شده و سبب التهاب كبد مي شوند. در ايران از ميان دو ميليون ناقل هپاتيت "ب" حدود 10 درصد يعني 200 هزار نفر دچار مشكل كبدي بوده و ويروس هپاتيت "ب" در كبد تكثير پيدا كرده و التهاب دركبد و فعاليت ويروس در خون مي باشند و احيانا" نيازمند درمان نيز هستند. در اثر پيشرفت هپاتيت ، سيروز يا تنبلي كبد رخ مي دهد. درمان نهايي بيماري سيروز، پيوند كبد است كه داراي هزينه بسيار بالايي مي باشد كه با پيوند موفق ، بيماران به زندگي سالم و طبيعي بازمي گردند. رعايت دستورات بهداشتي و مراجعات دوره اي به پزشك براي ناقلين هپاتيت "ب" از اهميت زيادي برخوردار است . تا به امروز براي ناقلين هپاتيت "ب" درمان خاصي توصيه نشده است. البته چون عملكرد كبد نيز خوب است درمان خاصي نياز ندارد. لازم به ذكر است كه يكي از عوامل فعال شدن ويروس هپاتيت در كبد ، مصرف مشروبات الكلي مي باشد كه باعث پيشرفت بيماري مي شود. داروهايي كه درحال حاضر در درمان هپاتيت مزمن "ب" استفاده مي شوند بيشتر در جلوگيري از پيشرفت بيماري موثرند . به هرحال در موارد بسيار نادري با استفاده از اين دارو ، ويروس از بدن كاملا" حذف مي شود.

هيچگونه محدوديت غذايي براي ناقلين هپاتيت توصيه نمي شود .تنها افراد چاق بايد از مصرف چربي خودداري كنند و وزن خود را كاهش دهند. محدوديتي نيز براي انجام امور روزانه در اين افراد وجود ندارد. كساني كه دچار خستگي مي شوند از فعاليتهاي ورزشي سنگين خودداري كنند. افراد چاق بايد از وزن خود كاسته و فعاليتهاي ورزشي خود را بيشتر نمايند.

تشخيص هپاتيت "ب " :

در كشور ما شايعترين راه تشخيص ناقلين هپاتيت "ب" اهداء خون است. يعني فرد بدون شكايت خاصي جهت انجام كار انساني به پايگاههاي اهداء خون مراجعه نموده تا اندكي از خون خود را جهت شفاي حال نيازمندان پيشكش نمايد. ولي پس از مدتي نامه اي دريافت مي نمايد كه در آن نوشته شده است : اهداء كننده محترم در خون شما اختلال جزيي مشاهده شده است لطفا" جهت مشخص نمودن علت به سازمان انتقال خون منطقه مراجعه نماييد و پس از مراجعه مجددا" نمونه خون جهت انجام تست ويروس شناسي اخذ شده و اگر جواب نتايج قطعي شده به وي گفته مي شود كه شما ناقل مزمن هپاتيت "ب" هستيد و جهت مشاوره به درمانگاه هپاتيت مراجعه نماييد. لازم به ذكر است در سازمان انتقال خون به افرادي كه مراجعه مي كنند ، متذكر مي شوند در صورتيكه در گذشته در معرض خطر انتقال بيماري هپاتيت بوده ايد به قسمت ويژه مراجعه نماييد تا با دقت بيشتر آزمايشات مربوطه را به انجام رسانده و از طرفي از احتمال راه يابي خون آلوده به ديگر خونها پيشگيري شود.

ولي افرادي كه در معرض خطر اين بيماري بوده اند براحتي مي توانند با مراجعه به پزشك و انجام يك آزمايش خون مشخص كنند كه ناقل اين بيماري مي باشند يا خير ، لازم به ذكر است با مشخص شدن اين موضوع ، اين افراد مي توانند با توصيه هاي پزشك از پيشروي بيماري جلوگيري كنند و از يك زندگي سالم برخوردار شوند و هر چه كه ديرتر اين عارضه شناخته شود ، انجام امور درماني آن مشكل تر مي شود. داروهايي كه در حال حاضر در درمان هپاتيت مزمن "ب " و "سي " استفاده مي شوند بيشتر در جلوگيري از پيشرفت بيماري نقش دارند.

هپاتيت "سي " :

هپاتيت "سي" در اثر يك نوع ديگر از ويروس هاي هپاتيت بوجود مي آيد و تنها در آمريكا چهارميليون نفر به هپاتيت "سي" آلوده اند. امروزه هپاتيت "سي " مهم ترين دليل پيوند كبد در اين كشور مي باشد. در مصر 15 تا 20 درصد مردم به هپاتيت "سي" مبتلا هستند. هپاتيت سي به طور عمده از طريق خون منتقل مي شود. اين ويروس به راحتي به وسيله سيستم ايمني ميزبان از بين نمي رود . بنابراين در بيشتر از 85 درصد از بيماران ، هپاتيت "سي" عفونتي ماندگار است . ناتواني ميزبان آلوده شده در از بين بردن اين ويروس موجب پيدايش بيماري مزمن كبدي مي شود و متاسفانه تا بحال واكسن موثري جهت پيشگيري از ابتلاء به آن كشف نشده است.

هپاتيت "سي" يك ويروس قابل انتقال از راه خون است. ويروس هپاتيت "سي" در سال 1989 شناسايي شده و در سال 1990 آزمايشي براي آن پيشنهاد شد كه از طريق اين آزمايش هر فردي مي تواند پي ببرد كه آلوده به اين ويروس مي باشد يا خير؟ لذا كساني كه د رمعرض خطر اين آلودگي بوده اند مي توانند با مراجعه به پزشك اقدام به انجام اين آزمايش نمايند و درصورت مشخص شدن آلودگي ، تحت نظر پزشك اقدام به درمان خود نمايند كه اين سبب بهبودي سريعتر خواهد شد.

ويروس هپاتيت "سي" از راه تماس با خون آلوده منتقل مي شود. تا قبل از سال 1992 دركشورهاي خارجي و قبل از سالهاي 75-1374 در ايران، شايعترين راه انتقال ويروس هپاتيت "سي" استفاده از خون و فرآورده هاي آن بوده است. بديهي است كه پس از اين سالها تمام خونها از نظر انواع بيماري هاي عفوني از جمله هپاتيت "سي" مورد بررسي قرار مي گيرند و تنها در صورت سالم بودن اجازه تزريق داده مي شود و عدم آزمايش خون ها از نظر هپاتيت "سي" قبل از اين سالهابه دليل عدم امكان انجام آزمايش هپاتيت " سي " بوده است. لذا كساني كه خون دريافت مي كرده اند نظير بيماران هموفيلي و مبتلايان به نارسايي مزمن كليه كه تحت دياليز خوني قرار مي گيرند. بايد با انجام آزمايش هپاتيت "سي" خون خود را آزمايش كنند. امروزه متاسفانه اعتياد به مواد مخدر تزريقي و تماس با خون افراد آلوده از طريق استفاده مشترك از سوزن مصرفي عامل مهمي در ابتلاء به هپاتيت "سي" مي باشد . بيش از 75درصد افرادي كه درحال حاضر و يا در سابق مواد مخدر به صورت تزريقي بكار برده اند به ويروس هپاتيت "سي" مبتلا شده اند. سوراخ كردن پوست با يك سوزن به منظور خالكوبي يكي از راههاي شناخته شده انتقال هپاتيت "سي" مي باشد . خانم هايي كه به امر خالكوبي ابرو كه به آن تاتونيگ مي گويند درمعرض خطر ابتلا به هپاتيت "سي" هستند زيرا در آرايشگاهها متاسفانه از يك سوزن براي چندين نفر استفاده مي شود . در صورتيكه روابط جنسي در چارچوب خانواده و بر پايه اخلافيات نباشد يكي از عوامل در انتقال هپاتيت "سي" مي باشد. لازم به ذكر است كه ازدواج با افراد ناقل هپاتيت "سي" با مشاوره پزشك و با كسب نظر وي بلامانع است.

بايد توجه داشت كه جداسازي وسايل زندگي مثل قاشق و بشقاب ضروري نيست ولي جداسازي وسايل شخصي مثل مسواك ، ريش تراش، ناخن گير، برس، حوله و كيسه حمام ضروري است. هيچ دليلي دال بر انتقال اين عامل عفوني از راه خوراكي مثل غذاي آلوده و يا آب آلوده وجود ندارد. بهترين راه مبارزه با اين بيماري ، شناخت بيماري ، اجراي دستورات بهداشتي و رعايت دستورات پزشكي مي باشد.

هپاتيت "سي " از راه هاي زير منتقل نمي شود :

1-دست دادن و بوسيدن فردآلوده

2-آشپزي كردن و در يك مكان غذا خوردن

3-معاشرت معمول در محل كار و منزل

4-در آغوش گرفتن مبتلايان

5-از راه هوا

6-شنا كردن در يك استخر

البته كاركنان حرفه پزشكي نيز در صورت عدم رعايت نكات بهداشتي در معرض خطر مي باشند. تماس با خون بيماران و يا سوزن آلوده مي تواند زمينه ساز انتقال اين عفونت باشد. همچنين رعايت نكات بهداشتي در دندانپزشكي نيز از اهميت زيادي برخوردار است. امروزه روشهاي درماني جديدي براي درمان هپاتيت "سي" وجود دارد و با پيشرفت دانش پزشكي ، روشهاي درماني جديدتري نيز پديد مي آيد كه افراد مي توانند به درمان خود اميدوار باشند . بدون شك روحيه قوي به همراه توكل به حضرت حق در حفظ سلامتي انسان و مبارزه با بيماريها بسيار اثرگذار است ، كسب آگاهي در مورد بيماريها و اقدام در جهت شناسايي و درمان آنها و در كنار پزشك به درمان پرداختن زمينه ساز شفا يافتن انسان مي باشد و در طول تاريخ چنين انساني توانسته است بيماريها را به زانو درآورد.

براساس كشف و گزارش دانشگاه هاي علوم پزشكي كه از طريق پورتال معاونت بهداشتي ارائه گرديد در سال 93 كل موارد كشف شده در حدود 11062 مورد اعلام شد كه از اين تعداد 8868 مورد هپاتيت B ، 2121 مورد هپاتيتC و 73 مورد HBV&HCV مي باشد.

براساس فرم خلاصه اطلاعات بيماريهاي هپاتيت منتقله از راه خون كه توسط شبكه هاي بهداشت و درمان شهرستانهاي تحت پوشش معاونت بهداشتي درسال1393 در پورتال معاونت بهداشتي ثبت گرديد تعداد 599 مورد هپاتيت منتقله از راه خون ثبت شد كه از اين تعداد 533 مورد هپاتيت B، 64 مورد هپاتيت C و 2 مورد HBV&HCV مي باشد.

از كل موارد هپاتيتهاي ويروسي گزارش شده در مازندران 42%زن و 58% مرد برآورد گرديد.

از نظر توزيع شغلي بيشترين ميزان آلودگي به هپاتيت هاي ويروسي منتقله از راه خون در زنان خانه دار 31% (نسبت به كل موارد)، گزارش گرديد.

از كل موارد آلوده به هپاتيت هاي ويروسي منتقله از راه خون 71% در منطقه شهري و 29% در منطقه روستايي سكونت دارند.

انچه بايد از هپاتيت بدانيم
امتیازدهی
میانگین امتیازها:0 تعداد کل امتیازها:0
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0)
ارسال نظرات
نام  
آدرس پست الکترونیکی شما    
شماره تلفن
توضیحات  
تغییر کد امنیتی  
کد امنیت  
 
Powered by DorsaPortal