شبکه بهداشت و درمان فریدونکنار
۱۳۹۷ پنج شنبه ۲۲ آذر
br ENGLISH
تاریخ: 1397/06/25 تعداد بازدید: 6
امام حسين عليه السلام
لبيك يا حسين
 

حسين بن علي بن ابي‌طالب(ع)، مشهور به اباعبدالله و سيدالشهداء (4-61قامام سوم شيعيان است، كه ده سال امامت را بر عهده داشت و در واقعه عاشورا به شهادت رسيد. او فرزند دوم امام علي(ع) و فاطمه زهرا(س) و نوه حضرت محمد(ص) است.

بنابر گزارش‌هاي تاريخي شيعه و اهل سنت، پيامبر اسلام(ص) هنگام تولد او از شهادتش خبر داد و نام «حسين» را براي او برگزيد. رسول خدا، حَسَنَين (امام حسن و امام حسين) را بسيار دوست داشت و همه را به دوست داشتن آن دو سفارش مي‌كرد. امام حسين(ع) از اصحاب كِساء و حاضران در ماجراي مُباهله و يكي از اهل بيت پيامبر است كه آيه تطهير درباره آنان نازل شده است. روايت‌هاي متعددي از حضرت محمد(ص) در فضيلت امام حسين نقل شده است؛ از جمله «حسن و حسين سرور جوانان بهشت‌اند» و «حسين چراغ هدايت و كشتي نجات است.»

از زندگي سومين امام شيعيان در مدت سه دهه پس از وفات پيامبر(ص)، گزارش‌هاي اندكي وجود دارد. او در دوره خلافت اميرالمؤمنين(ع) در كنار پدر بود و در جنگ‌هاي آن دوره شركت داشت. در زمان امامت امام حسن(ع) پيرو و پشتيبان او بود و اقدام او در صلح با معاويه را تأييد كرد. پس از شهادت وي نيز، تا زماني كه معاويه زنده بود، به پيمان برادر وفادار ماند و در پاسخ به نامه برخي از شيعيان كوفه كه براي پذيرش رهبري او و قيام در برابر بني‌اميه اعلام آمادگي كردند، آنان را به صبر تا زمان مرگ معاويه فراخواند.

دوره امامت حسين بن علي(ع) با حكومت معاويه همزمان بود. بنابر گزارش‌هاي تاريخي، امام حسين(ع) در مواردي به عملكرد معاويه سخت اعتراض كرده است، از جمله پس از كشته شدن حجر بن عَدي نامه‌اي توبيخ‌آميز براي او نوشت. در ماجراي ولايتعهدي يزيد نيز از پذيرش بيعت خودداري كرد و در سخناني در حضور معاويه و ديگران، اين اقدام معاويه را نكوهيد و يزيد را فردي نالايق خواند و خود را سزاوار خلافت دانست. خطبه امام حسين در منا را نيز موضعي سياسي در برابر اُمويان به شمار آورده‌اند. با اين حال، نقل شده است كه معاويه مانند خلفاي سه‌گانه، در ظاهر به حسين بن علي(ع) احترام مي‌گذاشت.

پس از مرگ معاويه، امام حسين(ع) بيعت با يزيد را مشروع ندانست و با توجه به فرمان يزيد براي كشتن او در صورت خودداري از بيعت، در 28 رجب سال 60ق از مدينه به مكه رفت. در مدت چهار ماه حضور در مكه، نامه‌هاي فراواني از سوي مردم كوفه براي پذيرش زمامداري دريافت كرد و پس از آنكه فرستاده‌اش مسلم بن عقيل، همدلي كوفيان را تأييد كرد، در 8 ذي‌الحجه، پيش از آنكه از پيمان‌شكني بعدي كوفيان و كشته شدن مسلم باخبر شود، به سمت كوفه حركت كرد.

وقتي ابن زياد والي كوفه از حركت حسين(ع) به سمت كوفه باخبر شد، لشكري به سوي او فرستاد و پس از آنكه سپاهيان حُرّ بن يزيد راه را بر امام بستند، او مجبور شد مسير خود را به سمت كربلا تغيير دهد. در روز عاشورا ميان امام حسين و يارانش با لشكر كوفه به فرماندهي عمر بن سعد جنگي درگرفت كه به شهادت امام و يارانش انجاميد. پس از آن، زنان و كودكان و امام سجاد(ع) كه آن زمان بيمار بود، به اسارت درآمدند و به كوفه و سپس شام فرستاده شدند. پيكر امام حسين و يارانش روز 11 يا 13 محرم، توسط بني‌اسد در كربلا به خاك سپرده شد.

درباره حركت امام حسين از مدينه تا كربلا، ديدگاه‌هاي مختلفي وجود دارد. بر اساس يك ديدگاه او براي تشكيل حكومت قيام كرد، ولي برخي معتقدند اين حركت براي حفظ جان بود. شهادت حسين بن علي(ع) تأثير عميقي بر مسلمانان و شيعيان در طول تاريخ داشته و الهام‌بخش مبارزات و قيام‌هاي متعددي بوده است. شيعيان به پيروي از امامان شيعه اهتمام ويژه‌اي به گريه و سوگواري بر حسين بن علي، به ويژه در ماه محرم و صفر دارند. زيارت امام حسين نيز در روايات معصومين مورد تأكيد قرار گرفته و حرم او زيارتگاه شيعيان است.

حسين بن علي(ع) افزون بر جايگاهي كه در ميان شيعيان به عنوان سومين امام و سرور شهيدان دارد، نزد اهل سنت نيز به سبب فضايلي كه از زبان پيامبر(ص) درباره او نقل شده است و همچنين ايستادگي او در برابر يزيد، گرامي داشته مي‌شود.

مجموعه سخنان و آثار او در قالب حديث، دعا، نامه، شعر و خطبه در كتاب موسوعة كلمات الامام الحسين و كتاب مسند الامام الشهيد گردآوري شده و درباره شخصيت و زندگي وي نيز، آثار فراواني در قالب دانشنامه‌، زندگي‌نامه، مَقتل و تاريخ تحليلي نگاشته شده است.

امام حسين عليه السلام
امتیازدهی
میانگین امتیازها:0 تعداد کل امتیازها:0
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0)
ارسال نظرات
نام  
آدرس پست الکترونیکی شما    
شماره تلفن
توضیحات  
تغییر کد امنیتی  
کد امنیت  
 
Powered by DorsaPortal